baulmaximo

emotion ต่างกับ expression  ยังไงในเชิงภาพถ่าย

ผมติดตรงนี้ ครับ เลยอยากทราบว่าเพื่อนๆให้ความเห็นเรื่องนี้กันยังไง
ถ้าภาพ ไม่มี expression แล้วจะมี emotion ได้ไหม
ถ้าภาพนี้บอกว่ามี emotion แต่หา expression ของแบบไม่เจอ

เราเอายังไงดี

ขอ tune ความเข้าใจหน่อยสิครับ
พอคิดมากๆ เข้ามันมาตันตรงนี้ทุกที ช่วยด้วยคร้าบ

emotion ต่างกับ expression  ยังไงในเชิงภาพถ่าย

ผมติดตรงนี้ ครับ เลยอยากทราบว่าเพื่อนๆให้ความเห็นเรื่องนี้กันยังไง
ถ้าภาพ ไม่มี expression แล้วจะมี emotion ได้ไหม
ถ้าภาพนี้บอกว่ามี emotion แต่หา expression ของแบบไม่เจอ

เราเอายังไงดี

ขอ tune ความเข้าใจหน่อยสิครับ
พอคิดมากๆ เข้ามันมาตันตรงนี้ทุกที ช่วยด้วยคร้าบ

ในความคิดผม emotion ก่อให้เกิด expression

และในทางกลับกัน expression ก็สามารถก่อให้เกิด  emotion ได้ด้วยเช่นกัน

ผมว่ามันจะต้องเกี่ยวพันกันแบบนี้ตลอดแหละครับ

สรุปแล้วผมว่าทั้ง2อย่างนี้แหละครับที่รวมกันแล้วทำให้เกิดคำขึ้นมาอีกคำนึงคือ impression ครับ
 

[Expression]

พี่แม่นเปิดประเด็นชวนให้คิดมากๆ เลยครับ
เป็นการทบทวนความรู้เรื่องศิลปะด้วย  ถ้าเทียบตามหลักวิชาก็น่าจะอยู่ใน Art appreciate

ผมกลับมาอ่านทบทวนหนังสือศิลปะสงเคราะห์ ที่ศาตราจารย์ศิลป พีระศรี เขียนไว้เป็นภาษาอังกฤษ
แล้วพระยาอนุมานราชธนนำมาแปลเป็นภาษาไทย ได้เข้าใจความหมายเพิ่มอีกพอสมควร
แต่ให้ผมอธิบายเองอาจจะคาดเคลื่อน  เอาเป็นว่าผมย่อให้อ่านอีกทีละกันนะครับ

 

Expression
คือ การแสดงออกด้วยองค์ประกอบทางศิลปะให้เข้ากันกับความคิดและความรู้สึกของตน  เพราะฉะนั้นการแสดงออกจึงเป็นดั่งพาหะเครื่องพาเอามโนภาพของศิลปินไปสู่ยังผู้อื่น
ศิลปินใดไม่สามารถแสดงความนึกเห็นเป็นมโนภาพของตนโดยอาศัยวิชาทางเทคนิค สิ่งของ และเครื่องมือที่ใช้ให้ปรากฏออกมาได้แล้ว  อำนาจแห่งความนึกเห็นเป็นมโนภาพของศิลปินผู้นั้นก็จะจำกัดอยู่แต่ภายในใจ ไม่ปรากฏออกมาภายนอกได้
นักประพันธ์บทเพลงย่อมอาศัยใช้โน้ตดนตรีเป็นเครื่องแสดงออกซึ่งมโนภาพความนึกเห็นของตน
เช่นเดียวกับศิลปินภาพถ่ายก็อาศัยการบันทึกแสง สี ปรากฏการณ์รอบๆ ตัว ด้วยกล้องถ่ายภาพ เป็นเครื่องแสดงออกซึ่งมโนภาพเช่นเดียวกัน (อันนี้ผมเติมเอง)
การแสดงออก คือ ลักษณะที่ทำให้เราเข้าใจในทางพุทธิปัญญาหรือทางจิตใจแห่งศิลปกรรมที่เราดู ฟัง หรืออ่าน
และด้วยความเข้าใจนี้เองที่ทำให้เราได้ร่วมความรู้สึกทางมโนภาพของศิลปินซึ่งเป็นผู้สร้างศิลปกรรมนั้น

ความมี "รูปลักษณะ" (form) อุดมสมบูรณ์แต่ปราศจากการแสดงออก  หาใช่เป็นศิลปะที่บริสุทธิ์ไม่ เป็นแต่เพียงศิลปะตกแต่งเท่านั้น (คือแค่ดูแล้วสวย แต่ไร้อารมณ์ความรู้สึก)
เช่น ถ้าถ่ายรูปนักวิทยาศาสตร์ที่ทำการค้นคว้าและกำลังส่องกล้องจุลทรรศน์  ก็ควรให้มีการแสดงออกของอาการเพ่งพินิจตรึกตรอง
หากภาพถ่ายที่ขาดการแสดงออกให้เห็นเด่น กล่าวคือ ไม่มีแรงกำลังให้พวยพุ่งออกมาเพื่อจับตาจับใจคนดู อันเป็นลักษณะพิเศษแห่งการประจักษ์ทางศิลปะอันแท้จริงของภาพนั้น
ก็ถือได้ว่าภาพนั้นเป็นแค่ภาพถ่ายธรรมดาๆ
ด้วยเหตุนี้ ศิลปกรรมไม่ว่าอย่างใดๆ จะต้องมีการแสดงออก มิฉะนั้นก็จะเป็นเพียงผลิตกรรมทางเทคนิคเท่านั้น

อุอุ ยาวมากๆ ขอพักแป๊บนึงนะครับ

 

[Emotion]

ทีนี้มาต่อที่คำว่า emotion

Emotion
คือ ความรู้สึกสะเทือนใจ คำนี้มีความสัมพันธ์อยู่กับศิลปะ เท่ากับเป็นหนึ่งในสองขั้วบวก-ลบของไฟฟ้า ซึ่งมีสัมพันธ์ต่อกันและกันให้เกิดไฟฟ้าขึ้นได้
ถ้าเปรียบขั้วไฟฟ้าบวกและลบเป็นหลักของศิลปะ  ขั้วหนึ่งก็เท่ากับฝีมือความชำนาญโดยเฉพาะของศิลปิน เอาไปรวมติดต่อกันเข้ากับวัตถุหรือสิ่งที่จะใช้เป็นเครื่องแสดงเป็นผลงานศิลปะออกมา เช่น โน๊ตเพลง ถ้อยคำของกวี สี หรือดินในงานปั้น
ส่วนอีกขั้วหนึ่งก็คือ ความรู้สึกสะเทือนใจนี่เอง

ขั้วไฟแต่ขั้วเดียวไม่ทำให้เกิดไฟฟ้าขึ้นได้ฉันใด ศิลปะที่ปราศจากอำนาจแห่งความรู้สึกสะเทือนใจ ก็ไม่ทำให้เกิดศิลปะขึ้นได้ฉันนั้น

ตัวการหรือปัจจัยที่ทำให้เกิดความรู้สึกสะเทือนใจขึ้นนั้นมีอยู่อย่างไม่จำกัด แต่เกิดเป็นผลเหมือนกันหมด คือ ทำให้เราผู้ดู ผู้ฟัง หรือ ผู้อ่าน มีจิตและความรู้สึกขึ้นอย่างผิดปรกติ
และความผิดปรกตินี้มีปัจจัยหรือต้นเหตุมาจากศิลปะ  เป็นผลทำให้เราเผลอตัวเหมือนว่าเราอยู่นอกโลกโดยตนเองไม่รู้สึกตัว ดูประหนึ่งว่า เราอยู่ร่วมกับความรู้สึกเต็มตื้นใจอันพวยพุ่งออกมาจากศิลปกรรมนั้น (คือ จิตเราเข้าร่วมเป็นสังโยคกับความรู้สึกทางจิตใจของศิลปินเมื่อขณะสร้างศิลปกรรมชิ้นนั้นขึ้น)
และโดยเหตุที่ศิลปะประกอบเป็นรูปขึ้นด้วยความงาม และเพราะมาจากความรู้สึกสะเทือนใจทางศิลปะ จิตของเราเมื่อดู ฟัง หรืออ่าน แล้วก็ผ่องแผ้วเพราะอินทรีย์ความรู้สึกของเราขึ้นสู่ภูมิที่สูงขึ้นไป

อย่างไรก็ดี ข้อสำคัญอันเป็นความจริงมีอยู่อย่างหนึ่งคือ ความรู้สึกสะเทือนใจที่เกิดขึ้นแก่ศิลปินนั้น ไม่ได้สูญสิ้นไปในขณะที่เขาดำเนินงานศิลปะของเขา
ตรงกันข้าม ที่เขากำลังดำเนินงานศิลปะอยู่นั้นก็ด้วยอำนาจแห่งความรู้สึกสะเทือนใจนั่นเอง  ด้วยเหตุนี้ ศิลปกรรมที่เขาสร้างขึ้นนั้นจึงมีอำนาจแห่งอารมณ์ความรู้สึกนั้นแทรกซึมอยู่ด้วย และด้วยอำนาจแห่งอารมณ์นี้ที่ทำให้ผู้เสพผลงานชิ้นนั้นๆ บังเกิดความรู้สึกสะเทือนใจไปด้วย

ความรู้สึกสะเทือนใจเป็นแรงอำนาจต่อเนื่องกันไปไม่ขาดสาย อันมีบ่อเกิดมาจากสิ่งที่ปรากฏเห็๋นในธรรมชาติไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง หรือจากสิ่งข้อเท็จจริง หรือจากสิ่งใดๆ ซึ่งเข้ามาประทับตรึงใจของศิลปิน กระทำให้เขาถอดเอาความรู้สึกอันเป็นความรู้สึกสะเทือนใจนี้ออกมาเป็นศิลปกรรม ถ่ายทอดไปยังผู้ดูให้บังเกิดอารมณ์นี้เช่นเดียวกัน

ความจริงศิลปกรรมนั้นอาจสร้างขึ้นจากอำนาจแห่งจินตนาการของศิลปินเองอย่างเดียว ไม่ต้องได้รับอิทธิพลมาจากสิ่งอื่นก็ได้  แม้เป็นเช่นนั้นก็ดี ประสาทอินทรีย์ของศิลปินก็ต้องอยู่ในลักษณะมีความรู้สึกสะเทือนใจเหมือนกัน มิฉะนั้นก็จะไม่สามารถสร้างศิลปะดังกล่าวมาแล้วขึ้นได้

เฮ้อ  กว่าจะจบ  เล่นเอาหอบแฮ่กๆ เลย

 :h17:

[ผมก็จะตอบว่า ถ้าภาพนั้นเต็มไปด้วย emotion ก็แสดงว่าภาพนั้นมี expression ที่สมบูรณ์เพราะถ้า expression ไม่สมบูรณ์ คนดูก็รับรู้ถึง emotion ไม่ได้........]

สรุปจากความหมายที่ท่านอาจารย์ศิลปกล่าวไว้

การจะสร้างงานศิลปะทุกๆ แขนงนั้น ไม่ว่าจะเป็นจิตรกรรม ประติมากรรม  วรรณกรรม ดนตรี หรือภาพถ่าย
ผู้สร้างหรือศิลปินจะมีต้องมีความรู้สึกสะเทือนใจ emotion ขึ้นมาก่อน
ซึ่งความสะเทือนใจนั้นอาจจะเกิดมาจากการได้พบเห็นวัตถุ เหตุการณ์ ปรากฏการณ์ต่างๆ รอบๆ ตัวศิลปิน
หรือเกิดมาจากอำนาจของจินตนาการใดๆ ก็ตามแต่

แล้วนำความรู้สึกสะเทือนใจนั้น  มาสำแดง หรือแสดงออก expression ลงไปในผลงานผ่านเทคนิคและองค์ประกอบทางศิลปะ

และผลงานที่สำเร็จออกมาแล้วนั้นก็ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกสะเทือนใจนั้นๆ อยู่

............................................

 

ทีนี้ที่พี่แม่นถามว่า

ถ้าภาพ ไม่มี expression แล้วจะมี emotion ได้ไหม
ถ้าภาพนี้บอกว่ามี emotion แต่หา expression ของแบบไม่เจอ

ผมก็จะตอบว่า  ถ้าภาพนั้นเต็มไปด้วย emotion ก็แสดงว่าภาพนั้นมี expression ที่สมบูรณ์
เพราะถ้า expression ไม่สมบูรณ์  คนดูก็รับรู้ถึง emotion ไม่ได้........

ตรงนี้แหละครับที่ผมคิดว่าเป็นเส้นแบ่งของศิลปินกับคนธรรมดา
เพราะความรู้สึกสะเทือนใจนั้นเกิดได้กับทุกๆ คน  เช่น ถ้าสูญเสียคนที่เรารักไป ย่อมตกอยู่ในความระทมทุกข์ร้องไห้ฟูมฟาย  อันนี้คนทั่วไปมีความรู้สึกได้เหมือนกัน
แต่ถ้าเป็นศิลปินแทนที่จะร้องไห้ฟูมฟาย  ก็แปลเปลี่ยนความรู้สึกนั้นถ่ายทอดออกมาบนผืนผ้าใบ  บนภาพถ่าย  ในบทกวี หรือเสียงดนตรี
เอาใกล้ๆ ตัว เพลงมอญร้องไห้หรือธรณีกรรแสง  น่าจะเป็นปรัะจักษ์พยานในเรื่องนี้ได้ดี ....... ว่าแต่เคยฟังกันรึเปล่า เอิ๊กๆ
ที่ทำได้เช่นนี้เพราะศิลปินได้ฝึกฝนด้านเทคนิคมาอย่างชำนาญ และสามารถใช้สิ่งเหล่านี้แสดงออกให้คนฟังรับรู้ถึงอารมณ์สะเทือนใจได้


...........

ว่าแต่ว่า  เอสเปรสโซ่นั่นผมไม่ชอบนะ  ผมชอบม็อคค่า

 

 

อ่านแล้วเกิดภาพพอควร

ศิลปินต้องมี emotion กับสิ่งที่เห็นก่อน
แล้วเลือก expression ต่างๆที่มีมารวมเป็นผลงาน
เมื่อเกิดงานแล้วก็รอดูว่าผู้ชมเห็น expression ของงานเราแล้ว
เกิด emotion ตามไปด้วยไหม

อืมม์ เอา โอเลี้ยงมาดูดซักแก้ว ดีกว่า เอิ๊ก

..เดี๋ยวกลับมาอ่านใหม่

ตาลาย ๆๆๆ

ผมว่า อันนี้ย้ายเข้าบทความเลยท่าจะดีครับ ว่าแต่ ห้อง relax คุยกันเรื่องหนักมาก ๆ 555 อ่านของพี่เม่นแล้วกลับไปอ่านของพี่บีเข้าใจขึ้นแยะเลยครับ

เสนอย้ายกระทู้นี้เข้าห้อง Article ครับ

เดี๋ยวจัดให้ครับ

 

ขอปรบมือให้น้องบี ค่ะ เย้ๆๆ เป็นกระทู้ที่ถามดี ตอบได้ดีมากเลยค่ะ 

อ้างถึง/........ผมก็จะตอบว่า  ถ้าภาพนั้นเต็มไปด้วย emotion ก็แสดงว่าภาพนั้นมี expression ที่สมบูรณ์
เพราะถ้า expression ไม่สมบูรณ์  คนดูก็รับรู้ถึง emotion ไม่ได้........

 

ลึกซึ้งมากครับ

...เฉียบ....ขาด...แรงบันดาลใจแล้วกรั่นกรองออกมาเป็นงานศิลปะ...อิอิ แม่นบ่จ้า

...เฉียบ....ขาด...แรงบันดาลใจแล้วกรั่นกรองออกมาเป็นงานศิลปะ...อิอิ แม่นบ่จ้า

พูดอีกก็ถูกอีกครับป้า อิอิ

ขอปรบมือให้น้องบี ค่ะ เย้ๆๆ เป็นกระทู้ที่ถามดี ตอบได้ดีมากเลยค่ะ 

อ้างถึง/........ผมก็จะตอบว่า  ถ้าภาพนั้นเต็มไปด้วย emotion ก็แสดงว่าภาพนั้นมี expression ที่สมบูรณ์
เพราะถ้า expression ไม่สมบูรณ์  คนดูก็รับรู้ถึง emotion ไม่ได้........

ขอบคุณครับพี่เก๋   

ผมขอให้ลำดับแบบนี้ครับ


emotion >>>>> expression >>>>> emotion

เข้าใจแล้ว
ต้องรู้สึกถึง emotion ก่อน
แล้วค่อยสร้าง expression ออกมากจากตัวศิลปินลงสู่งาน
แล้วค่อยถ่ายทอดงานสู่ audience
พอผู้ชมรับรุ้จาก expression ก็จะ
รู้สึกถึง emotion อีกครั้ง

....
แต่ส่วนที่สำคัญก็คือ Audience เองด้วยใช่ไหมครับ
ถ้าเรา expression ไม่ตรงกับกลุ่ม audience ก็จะทำให้งานเราไร้คุณค่าไปรึเปล่า
หรือเราจะยึดถืองานของเราเป็นสำคัญ
หรือจะต้องทำตาม audience ให้บรรลุผล

[Emotive Portraits]

อันนี้จะเกี่ยวกับ portrait โดยเฉพาะนะครับ เอามาแปะไว้เผื่อได้มุมมองใหม่ๆบ้าง


Emotive Portraits :
Photographs of people showing an artistic insight into either the subject's or the photographer's emotions and personality.


Expressive :
Expressive photographs that use the human form or face to communicate an idea, emotion or concept

แต่ส่วนที่สำคัญก็คือ Audience เองด้วยใช่ไหมครับ
ถ้าเรา expression ไม่ตรงกับกลุ่ม audience ก็จะทำให้งานเราไร้คุณค่าไปรึเปล่า
หรือเราจะยึดถืองานของเราเป็นสำคัญ
หรือจะต้องทำตาม audience ให้บรรลุผล

ถ้าจะทำงานในเชิงพาณิชศิลป์ Commercial art แน่นอนว่าเราต้องนึกถึงความนิยมของผู้ชมส่วนใหญ่เป็นหลัก
แต่ถ้าจะทำงานวิจิตรศิลป์  Fine art  ไม่ต้องคิดถึงใครเลยครับ เป็นตัวเราให้มากที่สุด
งานที่ชัดเจนในแนวทางและรูปแบบของตัวเอง  และทำงานอย่างมุ่งมั่น ต่อเนื่อง
ผู้ชม(ที่มีพื้นฐานศิลปะดี)จะรับรู้และสัมผัสได้ด้วยตัวของเขาเองครับ
 

[Emotive Portraits]

อันนี้จะเกี่ยวกับ portrait โดยเฉพาะนะครับ เอามาแปะไว้เผื่อได้มุมมองใหม่ๆบ้าง


Emotive Portraits :
Photographs of people showing an artistic insight into either the subject's or the photographer's emotions and personality.


Expressive :
Expressive photographs that use the human form or face to communicate an idea, emotion or concept

อันนี้น่าสนใจมากเลยคุณอ้าว
 

ลุงบี กับพี่อ้าว ตอบได้ดีครับ get

...
 

เข้ามาโดนกระทู้นี้หน่อยครับ ขอบคุณสำหรับความรู้ต่าง ๆ เลยครับ

ตอนนี้ก็พยายามใส่ emotion ลงไปในภาพถ่ายเหมือนกันครับ ได้บ้างไม่ได้บ้าง ยังต้องฝึกกันไปเรื่อย ๆ

อ่านแล้ว... ได้รับความรู้เกี่ยวกับศิลปะ ขึ้นมาเลย..

ตอนแรกก็งง ๆ เอ.. emotion ,expressive อะไรหนอ 

อ่านๆไปก็พอจะเข้าใจขึ้นมาบ้าง ( แบบว่า ในหัวมีศิลปะอยู่หน่อยเดียว อิอิ )

มานึกถึงตัวเอง..ตอนนี้มีแต่

อีโมฟอร์ม --> พอเครียดๆ ก็ เอ็กเพรสโซ่ ----> แล้วก็มา อีโมฟอร์ม   อีกที