Laughlin ใช้จดหมายติดต่อกับช่างภาพในยุคนั้น บทกวีและคำประพันธ์มากมายถูกนำมาประกอบภาพถ่ายในหนังสือในหนังสือเล่มนี้ Ghosts Along the Mississippi ซึ่งมีข้อสังเกต 2 ข้อคือ Laughlin เองไม่เพียงแต่เก็บรักษาจดหมายที่เขาได้รับเป็นอย่างดี บางทีเขาอาจทำการคัดลอกจดหมายหรือเอกสารที่เขาส่งไปให้ผู้อื่นไว้ด้วย ในส่วนหนึ่งของจดหมายที่ส่งถึงคนอื่น เขากล่าวว่า ช่วงเวลาที่เขาเขียนคำบรรยายภาพหรือข้อคิดเห็นของเขาเป็นช่วงเวลาที่เขามีสมาธิหรือปลอดความกังวล เขาแลกเปลี่ยนประสบการณ์และข้อคิดกับศิลปิน หรือสถาบันการศึกษาเกี่ยวกับภาพถ่ายของเขา ในการติดต่อทางจดหมายทำให้เราได้ทราบว่าเขาเชี่ยวชาญด้านงานศิลปะและงานประพันธ์ การติดต่อทางจดหมายกับ Weeks Hall ระหว่างปี 1930-ต้นปี 1940 เป็นช่วงชีวิตที่รุ่งโรจน์ของเขา Houghton Mifflin (1938-41) และ Scribner (1946-48) เขาทั้งสองมีส่วนในผลงานการถ่ายภาพของเขาและ Laughlin กล่าวถึงเขาในงานพิมพ์ของเขา แนวคิดของเขาแตกต่างจาก Minor White บรรณาธิการหนังสือ Apature ซึ่งมีความเห็นต่างจากเขาเป็นอย่างมากในช่วงปี 1950 Laughlin ไม่เคยย่อท้อในการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ ในเรื่องที่เขายังไม่ทราบ แม้บางเรื่องเขาจะมีความรู้แค่ระดับประถมเท่านั้น
เมื่อพิจารณาโดยรวมเกี่ยวกับงานของ Laughline แล้ว ทั้งภาพถ่าย ฟิล์มขาวดำ จดหมาย และห้องเก็บหนังสือส่วนตัวของเขา จึงไม่น่าแปลกใจว่า คำที่ถูกเลือกมาเขียนหรือกล่าวไว้ในภาพต่าง ๆ ของเขาจะทำให้เราเห็นสิ่งที่เขาสื่อได้อย่างชัดเจน กว่า 20 ชั่วโมงต่อวันในห้องมืดกับเครื่องพิมพ์ดีด (เขาไม่เคยมีเลขาหรือผู้ช่วยถ่ายภาพ) ทำให้แน่ใจได้ว่าภาพกว่า 17,000 ภาพและข้อเขียนต่าง ๆ เป็นสิ่งที่เขาได้สร้างไว้ ยากเกินกว่าที่คน ๆ นึงจะสามารถทำได้ในช่วงชีวิตหนึ่ง
